در نگاه خسته اش ، دشتی از ستارگان
صف به صف نشسته اند ، روبروی آسمان
هر ستاره در بغل ، ابری از سکوت واشگ
بی گمان ، که بر زمین ، گریه کرده کهکشان !
شوق دیدن پدر ،برده طاقت از کف اش
مویه می کند ،ولی ، مویه های بی امان
دست های کوچکش ، چیده در کنار هم
قطره قطره قطره اشگ ،قطعه قطعه جای نان ...
****
نذر شام غریبان حضرت رقیه (س)
*******************************
+ نوشته شده توسط سید علی اصغر موسوی در پنجشنبه دوازدهم خرداد 1384 و ساعت
6 قبل از ظهر |

