| |||||||||||||||
|
بشنو از نی ، وسعت پژواک را
انعکاس ناله ی افلاک را هر صدایی را که تنهایی نهفت نی ، میان نغمه ها ، همواره گفت: "وسعت فریاد من ، صبحی پرند؟! وا کن از دل عقده های دردمند تا ز هفت اقلیم عالم بگذرم گرد دل تنگی نگیرد ، باورم" اوج غم هر چند با ناله یکی ست خاطرات نی ،فقط در ناله نیست! ریشه ی اندوه نی ، در نینواست زخمه هایش خاطرات کربلاست نی نوازانی که عاشق نیستند عاشق فصل شقایق نیستند هر چه دل ، صرف ترنم می کنند! " بند هفتم" را به لب ، گم می کنند بند هفتم ، در مقام عاشق است در مقام عاشقان لایق است بند هفتم ، نغمه ی شور دل است قصه ی اشک و عبور محمل است بند هفتم ، نی نوای سینه هاست گر یه ی آیینه در آیینه هاست بند هفتم ، یا همان ...بند عجیب! مانده همواره به روی نی ، غریب! غربت آباد نوایش ، بند بند زخمی فصلی سراسر ، دردمند ریشه ی هر نغمه در نی ، نینواست نینوا ، اندوه نسل کربلاست *** ۱۳۷۷ |
|